ordan burdan...

Benim süper arkadaşlarım var.
Bütün bir öğleden sonra yanımda kalarak, sadece varlığıyla rahatlatan.
Telefonda dakikalar süren mızıldanmalarıma aynı mızmız tonda eşlik eden, "yalnız değilsin" diyen.
Hiç beklemezken koluma dokunup "boşver, bu da böyle işte" diye teselli eden.
Kocaman sarılıp huzur veren.

Şanslı bir insanım ben. Evet.