Ne garip, kimi insanların daha önce bilmediğim yanlarını ya da onlarla ilgili bilmediğim olayları öğrenince "oh be!" diyorum, çünkü artık o insan için üzülmeme gerek kalmıyor, ne güzel di mi. Oh ulan, artık ne senin bana yaptığın için üzülüyorum, ne de senin başına gelen için. Üzülmüyorum be. Ne güzelmiş böyle. Ooh.. Süper.
Dejenere olmuş ilişkiler yumağına karışmak üzereyken kurtulmuşum da haberim yokmuş. Demek ki neymiş? Arasıra dedikodu yapmak lazımmış ki öğrenesin bilmediğin şeyleri.
Hem zaten, bi sevgiyi diğeri için feda etmemek lazım. Değil mi?
:)
Mutluyum lan. (bi de şaşkınım "allah allah mutluyum sanki? tuhaf" şeklinde ama, olsun alışırım.)
edit: Az önce çok sevdiğim bir arkadaşım dedi ki: "of yaa.. ya anlamıyorum, madem eskisini unutamıyorsun.. başlama kimseyle." ne güzel söyledi.
