ordan burdan...

16 Nisan 2006, 02.48

Ne derece? Ne bileyim... O derece. Keyifliyim bugün, sonunda. Cici şeyler oldu bugün... Hani bazen olur ya, minicik şeyler birleşir, gününü aydınlatır insanın. İşte öyle bir gündü bugün. Güzeldi...

Fotoğrafçıda "Buyrun, yardımcı olayım. Vesikalık mı? Tabii hemen çekelim." diye dolanırken küçük bir kız geldi babasıyla. Dükkandan çıkarken günlerdir gördüğüm en sevimli gülüşle elindeki çiçekleri verdi bana: "Al abla..." Bak, masamda hala çiçekler.
Sonra, Deniz'in fotoğrafını çektiği yaşlı amcayı buldum, çektiğimiz fotoğraflardan ona da götürelim diye adresini vermişti iki hafta önce. Kendisi gibi ihtiyar bir ev çıktı karşıma, zili çaldım. Çekindim biraz, adamın oğlu/kızı/eşi açsa kapıyı nasıl anlatacaktım derdimi? "ee.. öhm. şey.. bir amca vardı, burda oturuyormuş. onun fotoğrafı var da bende..." Neyse ki, amca açtı kapıyı. Nerden hatırlasın yüzümü, şaşkın şaşkın baktı. Anlattım, "söz vermiştim size fotoğrafı getiririm diye, onu getirdim." dedim, zarfı verdim. Yüzü güldü amcanın. "Söz vermek güzel şey. Verdiğin sözü tutmak çok daha güzel" dedi bize. Benim de yüzümü güldürdü.

Sonra da çok sevdiğim birsürü arkadaşımlaydım saatlerce. Daha ne?